Freiburger Barockorchester & Thomas Hengelbrock – director
Olimpiada. Opera trzyaktowa skomponowana przez Antonio Vivaldiego dla sceny weneckiej w 1734 roku w kwestiach libretta wybitna nie jest. Ot, ktoś kogoś kocha, ktoś inny o tym nie wie, ktoś czegoś nie dopowiedział, a inny przekręcił, ktoś zatem się otruł, a ktoś drugi znowu przez to ofiarował co miał najlepszego i w sumie wszyscy (prawie) żyli długo i szczęśliwie. Nie żeby coś, ale jakoś niekoniecznie się takimi historiami pasjonuję.
Nie ma też co ukrywać, że Rudy Ksiądz słynie wśród gawiedzi z innych dzieł, aniżeli opery (choć gwoli wyjaśnienia , to trochę onych drugich kompozycji napisał). Jakkolwiek by nie postrzegać jego twórczości, jedno trzeba mu oddać: melodie pisywał śliczne. I właśnie o takową muzykę: melodyjną, dynamiczną i urokliwą oparta jest uwertura do opery L’Olimpiade, rozpoczynająca album Freiburger Barockorchester prowadzony przez Gottlieba von den Goltza. Raptem pięć minut, a dzieje się w tym nagraniu tyle, że niejedna długa i zapętlona symfonia nie ma tylu emocjonalnych nut.
Na albumie Freiburger Barockorchester zestawiono dwóch najbardziej znanych kompozytorów baroku. Vivaldiego, z wspomnianą na początku Olimpiadą, koncertami z cyklu L’Estro Armonico z op. 3 (koncert nr 10, b-moll, RV 580) oraz symfonią na skrzypce i orkiestrę A-dur (RV 158) oraz Jana Sebastiana Bacha, w utworach orkiestrowych. Zarówno bowiem czteroczęściowa suita D-dur nr 4 (BWV 1069), jak i fragment kantaty Am Abend aber desselbigen Sabbats (BWV 42) jak i kończący album koncert na troje skrzypiec D-dur, w katalogu Bach – Werke – Verzeichnis Wolfganga Schmiedera wykonywane są z dużym polotem, werwą i dbałością o szczegóły, choć oczywiście ów wspomniany wcześniej rozmach powinien być i … jest adekwatny do wielkości orkiestry, wykonującej wspomniane utwory.
To taka muzyka bez specjalnej okazji. Słuchając finałowego koncertu Bacha na troje skrzypiec nieodparcie mam wrażenie, że oto słuchamy kompozycji na każdą porę roku. Ma i radość wiosny, i letnie przesilenia, nie gardzi jesiennymi mgłami i ścina kałuże i pajęczyny szronem zimowego poranka. Podobnie Vivaldi – i on nie gardzi namiętnościami, podając je słuchaczowi tak pięknie i emocjonalnie, jak niewielu kompozytorów baroku potrafi.
Przedni album. Zestawienie utworów orkiestrowych Bacha współgrających z utworami Il Prete Rosso znakomite. Leciutka, przebojowa, dynamiczna muzyka. Same plusy dodatnie…
Pełen zestaw utworów wygląda tak:
1. Antonio Vivaldi – L’olimpiade RV 725: Overture.
2. Johann Sebastian Bach – Suite For Orchestra (Overture) No. 4 In D Major, BWV 1069
Ouverture / Bourree / Gavotte / Rejouissance
3. Antonio Vivaldi – Sinfonia For Strings In A Major, RV 158
Allegro Molto / Allegro Molto / Allegro
4. Johann Sebastian Bach – Am Abend Aber Desselbigen Sabbats, BWV 42 (Cantata): Sinfonia
5. Antonio Vivaldi – Concerto In B Minor, Op. 3/10, RV 580 (From “L’Estro Armonico”):
Allegro / Largo – Larghetto – Largo / Allegro
6. Johann Sebastian Bach – Concerto For 3 Violins And Strings, BWV 1064
Allegro / Adagio / Allegro Assai
