Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘XII w.’

Turcja-153_1_2Fragment kroniki Galla Anonima, mówiący o pierwszym polskim królu (tak – tymże, któren był kilka tygodni temu bohaterem wpisu w Klasycznej Niedzieli) przypomniał mi, że całkiem dawno nie sięgaliśmy w przepastne archiwa muzyki średniowiecznej. Wszędy (w recenzjach) i owędy (w relacjach z koncertów) tylko barok i barok, alboż inny klasycyzm. Tak jakby Średnie Wieki muzycznie stanowiły jakąś białą plamę.

A przeca niedawno, w upalne sierpniowe dni, w Narodowym Forum Muzyki posłuchać można było, co łączy bawarskiego minnesingera Neidharta z księciem wrocławskim Henrykiem IV Probusem. Jakby komuś było mało, to nie sposób nie zauważyć, jak bardzo letnie miesiące sprzyjały różnym festynom, tudzież inscenizacjom, gdzie między wędzeniem ryb, wyrabianiem garnków i machaniem mieczykami kręci się sporo naszego narodu zafascynowanego początkami państwowości polskiej. No to żeby nie być gołosłownym – cuś akuratnego na niedzielne popołudnie. Nie na klasyczny poranek z muzyką – bo te skale głosowe jakoś nie każdy mógłby znieść z samego rana, ale właśnie na niedzielne (no dobra, nie tylko niedzielne) popołudniowe nicnierobienie. Odrobina takiego właśnie tchnienia średniowiecza będzie jak znalazł. No to zapraszam do działu recenzje…

Read Full Post »

… a właściwie przepiękne wspomnienie o nim w muzyce Ensemble Peregrina. W tym roku minęło 990 lat od jego koronacji…

Hm, a album Miracula – Medieval Music for Saint Nicholas z 2014 czeka na swoją kolejkę do działu recenzje. Trza się sprężyć :))

Read Full Post »

Agnieszka Budzińska – Bennett trafiła do Klasycznej Niedzieli za sprawą swojego znakomitego albumu Sacer Nidus (Święte Gniazdo) nagranego ku upamiętnieniu naszego – jednego z niewielu – zbliżenia się z Niemcami lat ponad tysiąc temu. Świat był wówczas inny, tereny dzisiejszej Polski zdecydowanie wyglądały inaczej, a współpraca z Germanami wcale niczego sobie pozytywnie się zapowiadała. Potem, jak dobrze wiemy z kart historii wszystko się pochrzaniło, by ostatecznie skończyć się nienawiścią, wzajemnymi żalami i przekrzykiwaniem się w stratach i bolączkach.

Wydarzenia z roku 1000, owego słynnego przełomu milenijnego powinny być dla nas nauczką. Wtedy byliśmy na dobrej drodze ku potędze, toteż dziś również myślmy głęboko, by z ludźmi mieszkającymi w kraju bezpośrednio za naszą zachodnią granicą współpracować. A nie licytować się na głupie rozliczenia z przeszłością.

Artystka jest takim właśnie przykładem. Studiowała muzykę w Kolonii, milenijnemu spotkaniu Ottona III i Bolesława, później nazwanego Chrobrym poświęciła album, na którym znalazły się i nasze najważniejsze pieśni średniowieczne, od Bogurodzicy poczynając, a także odkryte w niemieckich archiwach kompozycje naszych średniowiecznych, zachodnich sąsiadów. Całość wydał przy całkiem pozytywnym wsparciu wielkopolskich władz… niemiecki Raumklang.

Ale… Sacer Nidus to już historia. Ta odleglejsza. Bliżej dziś nam zaś do nowego wydawnictwa grupy Ensemble Peregrina. Reszta – we właściwym dziale. Invitationem ad omnes…

Read Full Post »

 Ba, nawet powiedziałbym, że się dziwię (no, ale to ja zazwyczaj czepiam się szczegółów  w różnych filmach historycznych). Bo … sami posłuchajcie podlinkowanej pieśni  śpiewanej dla templariuszy ( i z takiej płyty właśnie –Time of the knights, będącej  częścią boxu Naxosa Time Of The Templars). Wysłuchajcie, przy okazji spoglądając na  poniższy tekst, pochodzący z książki Jude Upton – Ward ” Rule of The Templars”:

„… Towarzystwo niewiast jest rzeczą niebezpieczną, gdyż jego skutkiem szatan już wielu zwiódł z prostej drogi do raju […]. Uważamy za rzecz niebezpieczną dla każdego zakonnika nadmierne wpatrywanie się w twarz niewiasty. Z tego powodu żadnemu z was nie wolno całować białogłowy, czy byłaby to wdowa, młode dziewczę, matka, siostra, ciotka czy jakakolwiek inna; tedy od tej pory rycerze Jezusa Chrystusa mają za wszelką cenę unikać całowania niewiast, wielu bowiem mężów doprowadziło ono do zguby, dzięki temu rycerze będą mogli wiekuiście pozostawać przed obliczem Boga z czystym sumieniem i nieskażonym życiem…”

Wydaje mi się, że dobrze byłoby zachować pewną historyczną zgodność i muzykę dla templariuszy wykonywać powinni mężczyźni. Choć, … członkinie grupy Estampie śpiewają wyjątkowo pięknie. Tak sobie gdybam…

Read Full Post »

Średniowieczna asceza dostępna od ręki. Wystarczy sięgnąć po album z muzyką, którego recenzję znajdziecie TU. Dziś nazywamy taką muzykę ambientem. Rzadko zahacza on o melodyjność, posługując się plamami bardziej, niż wyrazistymi liniami melodycznymi. Recenzowana muzyka blisko takiego właśnie podejścia się sytuuje. Co prawda pianistka, transkrybując nagrania Hildegardy z Bingen na fortepian z melodii nie zrezygnowała, ale sposób jej podawania, stopniowanie napięcia i budowanie nastroju właściwie przywodzi na myśl podróż przez puste przestrzenie kosmosu.

Nic w tym dziwnego w sumie. Skoro muzyka Hildegardy wymyka się do dziś wszelkim klasyfikacjom, przypominając nam zarazem, że to, co nieodgadnione każdego z nas czeka na końcu ziemskiej drogi.

Śpiewać wraz z Aniołami na chwałę Pana? Śpieszmy się ćwiczyć nasze głosy. A kto nie śpiewa, nich próbuje zagrać. Tak pięknie, jak Marie-Louise Hinrichs…

Read Full Post »

Zabrałem się za recenzowanie płyty z motetami Georga Philippa Telemanna. Album jakiś czas już kręci się w odtwarzaczu, więc nadszedł czas skreślić na temat parę słów. Niestety, w tak zwanym międzyczasie wybrałem się na do Music-Island i … jak to zwykle bywa, bezowocnie stamtąd nie wróciłem.

Album, który zdetronizował Telemanna i odesłał w niebyt wszechświata (jakże mała wydaje się mi teraz muzyka niemieckiego kompozytora) to oczywiście płyta Raumklangu. Nie dość, że świetnie nagrana, że zawiera niezwykłą muzykę sprzed kilku stuleci, to jeszcze kosztuje tak niewielkie pieniądze, że aż niemożliwe jest, aby zalegała na półkach.

Mowa o płycie zespołu Les Flamboyants (strony nie podlinkuję, bo nie ma takowej) z pieśniami  Hildegardy z Bingen oraz Brygidy Szwedzkiej. A dokładniej – posługując się jezykiem Goethego i Schillera – wstrząsnął mną album z muzyką, którą napisała Hildegard of Bingen (w XII wieku) oraz Birgitta von Sweden (w XIV wieku). Kim były obie Panie – proponuję sięgnąć do linków, bo wiele wyjaśniają. Miały wiele wspólnego, mimo, iż w ówczesnych kategoriach dzieliło je pół świata.

Słychać to w muzyce. Tej absolutnie ponadczasowej, niepodważalnej i jedynej opowieści o dawnych czasach, która swoją uniwersalność przenosi również na dzisiejsze i przyszłe wydarzenia. Recenzja tu…

Read Full Post »

Hildegard von Bingen Gregorio Allegri, o którego internauci pytają (nie tylko na mojej stronie) kilka razy dziennie ma pecha. Do naszych czasów przetrwało słynne Miserere, a że ówczesny papież … był – oględnie mówiąc dość zaborczy – to o reszcie dzieł tego XVII-stowiecznego kompozytora możemy zapomnieć. Choć… kto wie, co tam w archiwach Watykanu jeszcze można znaleźć. Kilka lat temu, gdy po raz pierwszy dane mi było obcować z muzyką Allegriego, wydawało mi się, że już nigdy nic piękniejszego od tego jego hitu nie usłyszę. A przynajmniej nic długo, baaaardzo długo nie zbliży się do tego poziomu. W końcu Allegri to geniusz i basta. Niewielu może zbliżyć się (bo przecież nie osiągnąć) do jego poziomu muzycznego absolutu.

Ba, historia genialności Allegriego znalazła przełożenie na wykonawców jego muzyki. Niejako automatycznie wymieniając nazwisko słynnego Włocha myśli się obecnie o najlepszych wykonawcach jego muzyki. Myślisz Allegri, mówisz The Tallis Scholars. Dyrygowani przez Petera Phillipsa Tallisowie – jakby to powiedzieć, by nie zabrzmieć pretensjonalnie – śpiewają po prostu nieziemsko. Kasują wszystko i wszystkich. Amen.

Do czasu… Po wyjaśnienie zapraszam do działu recenzje. Póki co, mała próbka o czym mówię jest tu.

Read Full Post »

Older Posts »